سلام
تصميم گرفتم هرچند وقت يکبار يه شعر رو که خودم هم دوستش دارم
بطور کامل براتون بنويسم
اگه خواستيد ميتونيد به من بگيد که شعر مورد علاقتون رو اگه داشته با شم
براتون کامل بنويسم
گل و تگرگ
قصه من و غم تو قصه گل و تگرگ
ترس بی تو زنده بودن ترس لحظه های مرگ
ای برای با تو بودن باید از بودن گذشتن
سر به بیداری گرفته ذهن خواب الوده من
همیشه میون قاب خالی در های بسته
طرح اندام قشنگت پاک و رویایی نشسته
کاش میشد چشمام ببینن طرح اندام تو داره
زنده میشه جون میگیره پا توی اتاق میزاره
کاش میشد صدای پاهات بپیچه تو گوش دالون
طرف دالون بگرده سر افتابگرد و نامون
کاش میشد دوباره باغچه پر گل های تو باشه
غنچه سپید مریم با نوازش تو واشه
کاش میشد اما نمیشه نمیشه بیای دوباره
نمیشه دستات تو گلدون گلهای مریم بزاره
کاش میشد اما نمیشه این مرام روزگار
رفتنت همیشگی بود دیگه برگشتن نداره
